اسلایدشو گیلان گشت اسلایدشو گیلان گشت اسلایدشو گیلان گشت اسلایدشو گیلان گشت اسلایدشو گیلان گشت

طبیعت

طبیعت

مسابقه

طبیعت زیبای تالاب

پارک رشت

جاذبه های گردشگری طبیعی گیلان : فومن

فومنفومَن یکی از شهرهای استان گیلان و مرکز شهرستان فومن است. این شهر در ناحیهٔ جلگه‌ای گیلان قرار دارد و در میان باغ‌ها و شالیزارها محصور شده است. فومن را به خاطر مجسمه‌های زیادی که در آن وجود دارد به عنوان شهر مجسمه‌ها نیز می‌شناسند همچنین از زیبایی‌های دیگر این شهر می‌توان به وجود درختان چنار بسیار زیاد در خیابان‌های آن اشاره کرد. این شهر با داشتن پیشینه تاریخی و مناظر زیبا هرساله میزبان گردشگران زیادی است.

فومن در فاصلهٔ ۲۷ کیلومتری رشت، ۳۵۶ کیلومتری تهران و در فاصلهٔ ۵ کیلومتری صومعه‌سرا (نزدیک‌ترین شهر به آن) قرار دارد. این شهر از گذشته در مسیر راه مسافرینی است که قصد رفتن به ماسوله یا قلعه‌رودخان را دارند، قرار داشته است. شهر مزبور در حال حاضر دارای مساحتی معادل ۲۹ کیلومترمربع بوده ودر ارتفاع ۳- متر از سطح آبهای دریای آزاد است.

فومن با اراضی دشت سرسبز ومناطق کوهستانی و کوهپایه‌ای، یکی از قدیمی‌ترین و تاریخی‌ترین منطقه‌های شمالی ایران بوده ودارای قدمتی چند هزار ساله است. سابقه این منطقهٔ کهن به دوران پیش از اسلام می‌رسد و در قرون گذشته از مراکز سیاسی و اقتصادی بخش بیه پس گیلان (گیلان غربی) شمرده می‌شد. تا اوایل قرن یازدهم هجری، یعنی سال‌های آغازین سلطنت شاه عباس کبیر صفوی، مرکز بخش گیلان غربی و همچنین تختگاه و کانون فرمانروایان محلی نیز محسوب می‌گردید و توسط بعضی از آنها مانند خان احمد گیلانی مورد هجوم و غارت قرار گرفته است.

شهر مزبور به گواهی تاریخ از جمله شهرهای قدیمی و اولیه گیلان است که دربارهٔ ابتدای پیدایش آن آگاهی روشنی در دسترس نیست. قراین تاریخی بیشتر بیانگر آنند که این شهر در دورهٔ پیش از اسلام، یعنی زمان ساسانیان (۶۵۲–۲۲۴ میلادی) و حتی قبل از آن برقرار بوده و گروهی از اقوام کاسپی و کادوسی به عنوان دو قوم از اقوام باستانی سواحل جنوبی دریای خزر حداقل در ۲۵۰۰ تا ۳۰۰۰ سال پیش در این نواحی سکونت داشته‌اند. منطقهٔ مزبور از زمانهای دیرین، یکی از کانونهای زندگی دو تیرهٔ گیلک و تالش بوده و با اهمیتی که داشته، پرآوازه نیز بوده است. نام فومن بیشتر از هنگامی به میان آمد که خاندان حکومتگر «گیلانشاه» و «دابویهیان» از اواخر دوره ساسانی به بعد در این سامان به فرمانروایی رسیدند.

پس از این، نام فومن با تاریخ خاندان حکومتگر اسحاق‌وند گره خورده است. این خاندان مقتدر محلی از توانمندترین دودمان محلی گیلان بیه پس در قرون هفتم تا نهم هجری به شمار می‌رفتند و مورد احترام سایر امیران محلی مناطق گیلان بیه پس مانند شفت، گسکر، تولم و حتی رشت نیز بودند. از متشخص‌ترین و معروف‌ترین چهره‌های این خاندان به امیره دباج می‌توان اشاره داشت که به هنگام لشکرکشی مغولان به فرماندهی اولجایتو به سرزمین گیلان در اواسط ذیقعده سال ۷۰۶ه‍.ق (اردیبهشت ۶۸۶ه‍. ش) در برابر یورش ایشان به همراهی رکابزن تولمی و یارانش به سختی پایداری نمود ولی در نهایت مجبور به پرداخت باج و خراج ابریشم گردید.

دربارهٔ وجه تسمیه یا علت نام‌گذاری فومن و معانی آن نظریه‌های مختلفی اراِئه گردیده وآرای گوناگونی نیز وجود دارد. بااین همه در رابطه با این موضوع آنچه که به حقیقت نزدیک است این است که فومن واژه‌ای بازمانده از زبان ایران باستان بوده که در مجموع از دو بخش «فو» یا «پو» و «من» تشکیل شده است.  پو و پویی در زبان اوستایی به معنای در آغاز پناه بخشیدن آمده و «من» نیز به معنی دریافتن و اندیشیدن می‌باشد که با توجه به این فومن را می‌توان پناه‌گاه اندیشه یا اندیشمندان معنا نمود. همچنین در فرهنگ فارسی معین واژه فوم به معنای سیر آمده است. این واژه به همراه پسوند ن=ان معنای جایگاه کشت سیر یا کشتگاه بقولات و مانند آن می‌دهد؛ بنابراین از آنجا که در این ناحیه سیر به عمل می‌آمد، آنجارا فومن نام نهادند. به گفته برخی نام قدیم فومن «بومن» بوده و شاید «فومن» عربی شده پومن باشد.

ساکنان فومن را اقوام ایرانی گیلک‌ها وتالش‌ها تشکیل می‌دهند. فومن شهری است که در میان مزارع و باغ‌های اطراف خود محصور شده‌است. برنجکاری، کشت چای و توتون و پرورش کرم ابریشم از فعالیت‌های اصلی فومن است که عمدتاً در اطراف شهر دیده می‌شود. شهر فومن را به خاطر وجود مجسمه‌های فراوان بعنوان شهر مجسمه‌ها نیز می‌شناسند. اهالی این شهرستان از دو قوم عمده «گیلک» و «تالش» می‌باشند که گیلک‌ها با زبان گیلکی از شاخه زبانهای هند و اروپایی در نواحی جلگه‌ای و تالشان نیز با لهجه تالشی بیشتر در نواحی کوهستانی به سر می‌برند. هر دوی این گویش‌ها در ارتباط تنگاتنگ با دیگر زبان‌های هند و اروپایی مانند کردی و فارسی هستند که هرکدام دارای زبان، آداب و رسوم خاص خود می‌باشند. از نظر دیانت و مذهب نیز به جز عده‌ای اندک از اهل تسنن بقیه شیعه اثنی عشری می‌باشند.

فومن شهری قدیمی است و به همین دلیل هنوز بافت قدیمی معماری خود را داراست. معماری سنتی این شهر مانند دیگر شهرهای استان گیلان است و سقف شیروانی و دیگر اجزای معماری سنتی شمال ایران تشکیل شده است. رود "گاز روبار" از میانهٔ قسمت جنوب شرقی شهر فومن رد می‌شود و در قسمت‌هایی از آن عرض آن بسیار کم شده است به طوری که تنها به شکل نهر باقی مانده است.

فومن قدیم شهری در بین دو رودخانه بوده که امروزه در زبان محلی گیلکی آن‌ها را به نام شوپول (به معنای رودخانه یا جوی آب) و گازروبار می‌شناسند. ساکنین قدیمی این شهر اقوام گیلک بوده‌اند که امروزه جمعیت آنها کم شده است.

همچنین می‌توان از محله‌های قدیمی آن به بالا محله، پائین محله (این محله دیگر به طور کلی از بین رفته است و جزء میدان اصلی شهر و مناطق تجاری آن شده است)، شهربیجار، سیاچا، شوپول کنار (به معنای کنار رودخانه می‌باشد) و گوربه کوچه اشاره کرد.

فومن قدیم دارای بازار بزرگ هفتگی به نام سه‌شنبه بازار بوده است که آوازه آن حتی در آن زمان از مرزهای استان گیلان نیز گذشته بوده است.

شهرستان فومن از نظر صنعت گردشگری و هم چنین اکوتوریسم (طبیعت گردی) از جایگاه ویژه‌ای در ایران و حتی در جهان برخوردار بوده و با چشم‌اندازهای بی‌نظیرش به یکی از قطب‌های توریستی تبدیل گشته است. در یک تقسیم‌بندی کلی جاذبه‌های گردشگری این شهرستان را به پنج بخش طبیعی، تاریخی، مذهبی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی می‌توان تقسیم نمود.

اقتصاد فومن با توجه به جغرافیای آن شکل گرفته است. فومن منطقهٔ معتدلی است که سرسبزی در آن موج می‌زند و به تبع همین آب و هوای معتدل مردم آن از دیر باز برای گذران زندگی به کشاورزی و دامپروری مشغول بودند. از جمله فعالیت‌های کشاورزی مردم این ناحیه می‌توان به کشت برنج وچای که هنوز هم متداول است اشاره نمود. کشت توتون از دیگر فعالیت‌های مردم این منطقه بود که با توجه به سختی کار و ارزانی خرید محصول مانند گذشته از رونق چندانی برخوردار نیست. پرورش کرم ابریشم نیز از دیگر فعالیت‌های مردم فومنات است که اکنون از رونق افتاده است.

مردمان مناطق کوهپایه‌ای که غالباً به گویش تالشی سخن می‌گویند به دام پروری مشغول بوده‌اند ومردمان مناطق جلگه‌ای که به گویش گیلکی سخن می‌گویند بیشتر به کشاورزی می‌پرداختند. وجود چشم‌اندازهای بکر و دست نخورده، نزدیکی دشت‌های وسیع به کوهپایه‌ها، مناطق جنگلی و مردم میهمان نواز موجب شده است که این شهرستان به عنوان یکی از مناطق گردشگری مورد توجه قرار گیرد. وجود مجسمه‌های زیبا و تقریباً در اندازهٔ اصلی این شهر را به شهر مجسمه‌ها معروف نموده است. ماسوله و قلعه رودخان دو منطقه تاریخی با سبک معماری خاص هستند که موجب جلب بسیاری از گردشگران به شهرستان فومن می‌شوند. گردشگری در شهرستان فومن مولد فرصتهای شغلی بدیع و جدیدی شده است.

کشاورزی
کشاورزان فومن از ایام قدیم در این منطقه به کشت برنج اشتغال داشته‌اند که نتیجه آن ظهور چند رقم بومی برنج می‌باشد که در نتیجه انتخاب سنتی توسط کشاورزان حاصل شده‌اند و این در حالی است که در سال ۱۳۹۲ دارای ۱۳ هزار و ۸۷۰ هکتار اراضی شالیزاری بوده که ۷۲ هزار تن شلتوک و حدود ۴۷ هزار تن برنج سفید از آن استحصال شده است و در مجموع این شهرستان ۶ درصد برنج استان را تأمین می‌کند.

 


آبشار لار چشمه

 آبشار لار چشمه

آبشار لارچشمه در استان گیلان و در شهرستان فومن و قبل از روستای ماسوله قرار دارد. به بیانی دیگر آبشار لارچشمه در کنار جاده فومن به ماسوله در نزدیکی ماسوله قرار دارد و چشمه لارچشمه از کوه می جوشد. رستوران، قهوه خانه و استراحتگاه در مجاورت آن ایجاد شده است. ارتفاع آبشار لارچشمه در حدود ۶ متر و حوضچه آب کوچکی در پای آن ایجاد شده است. آبشار لارچشمه در ارتفاع ۶۷۰ متری از سطح دریا واقع است و در میان منطقه ای با جنگل های انبوه قرار گرفته است که جاذبه بصری آن را دو چندان کرده است.

 برای عزیزانی که از جهت یابی های جدید استفاده می کنند قابل ذکر است آبشار لارچشمه در موقعیت جغرافیایی N370935 E490222 واقع شده است. وجود آبشارها و چشمه های متعدد در اطراف ماسوله، زیبایی طبیعت آن را دو چندان نموده است. آبشارهای این منطقه بصورت پراکنده در اطراف آن دیده می شوند. از آبشارهای ماسوله می توان به آبشار کوشم، آبشار ماسوله رودخان، آبشار خرم بو (خربو) و آبشار لار چشمه اشاره نمود که هر کدام می تواند بهانه ای جهت بازدید از طبیعت زیبای ماسوله باشند.
از دیگر جاذبه های گردشگری و طبیعی این منطقه می توان ماسوله، ییلاق کوربار ماسوله است.

 

 

 

 

 آبشار خرم بو، گیلون رود و ماسوله رودخان

در پشت شهر زیبای ماسوله و در دل کوه آبشار زیبایی نهفته است که دیدن آن خالی از لطف نیست. مسیر زیبایی که انسان را به این آبشار می رساند بسیار زیبا ،آرام و دنج است و آرامش بی نظیری در آن موج می زند. مسیری جنگلی و باریک که درختان فندق چتری بر روی آن افراشته اند و چشمان هر انسان، رنگی جزء سبز نمی بیند.

 

 

پارک ماسولهپارک ماسوله

این پارک زیبا یکی از مهمترین سایت های ایرانگردی و جهانگردی در استان و حتی میان کشورهای خاورمیانه است. ویژگی های سنتی بناهای ماسوله به طرز زیبا و با اصول مهندسی سنتی و معماری خاص به سمت کوهپایه بنا شده و چشم انداز آنها به صورت پلکانی از کوه به دره و وضعیت منحصر به فرد آن سالانه، پذیرای مشتاقان بیشماری است.
در پارک جنگلیِ ماسوله انواع درختانِ راش، مَمرز، توسکا، فندق، درخت آزاد و درختچه ها و گیاهان علفی و دارویی وجود دارد. شرایط اقلیمی و امکانات رفاهی، زمینه ای فراهم آورده تا این منطقه، پذیرای خیل عظیمی از گردشگران باشد.

 

 

 

 

چشمه آب معدنی زمزمه ماسوله

این چشمه در منطقه ماسوله از توابع شهرستان فومن قرار گرفته است. رنگ آب این چشمه در تمام طول مسیر تا ماسوله رودخان نارنجی رنگ است و به دلیل مجاورت با معدن آهنی که در گذشته فعال بوده، طعم تلخی دارد و اهالی منطقه آن را با شکر مخلوط کرده و برای درمان بیماری های ریوی و گوارشی از آن استفاده می کنند.

 چشمه آب معدنی علی زاخونی

این چشمه در منطقه ماسوله از توابع شهرستان فومن واقع شده است. آب این چشمه دارای بیکربنات می باشد که در درمان بیماری های گوارشی مؤثر است.

 حاشیه رودخانه سیاه رود، حاشیه رودخانه پلنگ ور

فومن دارای رودخانه هایی است که از کوهستان‌های جنوبی سرچشمه گرفته و پس از مشروب کردن اراضی به دریا و مرداب انزلی وارد می‌شوند که عبارت‌اند از: تنیان، سیاهرود، پلنگ ور، ماسوله، رودخان، پسخان و سونگ. رودخانه‌های دیگر که دارای اهمیت کمتری هستند نیز دارا است مانند خوبک، لیشاوندان، پیش روبار، بلگور، زر مخ خاله، اسپند و غیره.

 غار بوزخانه

این غار در ۵۶ کیلومتری شمال غرب رشت در دامنه کوه ماسوله داغ واقع شده است.

 

 

 

طبیعت زیبا و رویایی آلیاندهستان آلیان

دهستان آلیان نام دهستانی در بخش سردار جنگل شهرستان فومن، در استان گیلان است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۴۷۴ نفر (۱۱۴۶ خانوار) بوده‌ است.

 

 

 

 

 

 

 

طبیعت زیبای قلعه رودخان

آبشار قلعه رودخان

قلعه رودخان

پارک جنگلی «قلعه رودخان» در دهستان گوراب‌، پس از توابع شهرستان فومن با فاصله حدود ۴۵ کیلومتر تا رشت، مرکز استان گیلان واقع شده است.

جنگل‌های انبوه کوهستانی به مساحتی بالغ بر ۱۸۷۰ هکتار، طبیعتی بسیار چشم نواز و سرسبز چشم هر گردشگری را به خود جذب می‌کند. بهترین زمان سفر برای دیدن طبیعت بکر در کنار رودخانه آن فصل بهار و تابستان است. «قلعه‌رودخان» در زمستان و پاییز نیز زیبایی منحصر به فرد خود را دارد؛ اما به دلیل بارندگی در این فصل‌ها ممکن است مسیر پلکانی آن لیز باشد.

دژ رودخان یا قلعه حسامی نام قلعه‌ای است متعلق به دوره سلجوقیان که بر فراز ارتفاعات جنگلی شهرستان فومن در روستای زیبای رودخان ساخته شده و ۲٫۶ هکتار مساخت و ۶۵ برج و بارو و دیواری به طول ۱۵۰۰ متر دارد. دژ رودخان در 30 کیلومتری شهر فومن است. برخی از کارشناسان، ساخت قلعه را در دوران ساسانیان و مقارن با حمله عرب‌ها به ایران دانسته‌اند.

این قلعه با ۲٫۶ هکتار مساحت بر فراز ارتفاعات روستای رودخان قرار دارد. دیوار قلعه ۱۵۰۰ متر طول دارد و در آن ۶۵ برج و بارو قرار گرفته است. فاصله مستقیم قلعه تا شهر ماکلوان ۲۵ کیلومتر، تا ماسوله ۴۵ کیلومتر و تا شفت ۲۰ کیلومتر است. اما از مسیر اصلی و آسفالته مسافت قلعه تا فومن ۲۵ کیلومتر، تا ماکلوان تقریباً ۳۵ کیلومتر و تا ماسوله ۶۰ کیلومتر است. این قلعه در ارتفاعی بین ۶۶۵ تا ۷۱۵ متر ارتفاع از سطح دریا واقع شده و در کنار آن رودی با همین نام جاری است.

این دژ با ارزش تاریخی که دارد بنابر ساختار، معماری و ویژگی‌های استراتژیکی و رزمی، در ۳۰ مرداد ۱۳۵۴ خورشیدی، به شماره ۳/۱۵۴۹ در سیاههٔ یادمان‌های دیرین ایران - فهرست آثار تاریخی و ملی - ماندگار شد.

برخی از کارشناسان، ساخت قلعه را در دوران ساسانیان و مقارن با حمله عرب‌ها به ایران دانسته‌اند. در دورهٔ سلجوقیان این قلعه تجدید بنا شده و از پایگاه‌های مبارزاتی اسماعیلیان بوده است.

بر روی کتیبه سر در ورودی قلعه که اکنون در موزهٔ گنجینهٔ رشت نگهداری می‌شود، درج شده که این قلعه در سال ۹۱۸ تا ۹۲۱ هجری قمری برای سلطان حسام‌الدین تجدید بنا شده است. امیره حسام الدین دباج فومنی (مظفرالسلطان)، فرمانروای بیه‌پس اولین قدرت منطقه‌ای بود که از اطاعت از صفویان سرپیچی کرد، و قلعه رود خان را بازسازی کرد تا از آنجا به مقاومت بپردازد ولی موفقیتی به دست نیاورد و به دربند گریخت و نهایتاً دستگیر و در تبریز اعدام شد.

قلعه رودخان از دو بخش ارگ و قورخانه تشکیل شده است. ارگ در قسمت غربی این بنا در دو طبقه واقع شده و جنس آن از آجر است. قراول‌خانه‌ها در قسمت شرقی در دو طبقه با نورگیرها و روزنه‌های متعدد بر اطراف مسلط است. چشمه‌ای نیز میان قلعه و گودترین محل آن وجود دارد.

بخش شرقی قلعه شامل دوازده ورودی، زندان، درب اضطراری، حمام و آبریزگاه است. بخش غربی دوازده ورودی دارد، چشمه، حوض، آب‌انبار، سردخانه، حمام، آبریزگاه شاه‌نشین و چند واحد مسکونی که با برج و بارو محصور شده‌اند، دیگر بناهای این بخش را تشکیل می‌دهند. ۴۰ برج دیده‌بانی دور تا دور قلعه را احاطه کرده که اتاق‌های هشت ضلعی آن با طاق‌های گنبدی پوشانده شده است. دور تا دور دیوارها و برج‌ها روزنه‌هایی شیب‌دار دیده می‌شود که برای ریختن مواد مذاب و تیراندازی تعبیه شده‌اند. لازم است ذکر شود که در طول تاریخ قلعه، هیچ‌گاه دشمنی به آن نفوذ نکرده و نتوانسته آن را فتح کند.

چون این قلعهٔ تاریخی در کنار رودخانه‌ای بنا شده، معادل باستانی دژ رودگان یا روگان یا تغییر یافته آن به نام قلعهٔ رودخان خوانده می‌شود. این قلعه به زبان اهالی آن منطقه که تالش هستند قله رخون نامیده می‌شود. سپس به مرور زمان به قلعه رودخان تبدیل شده است. این قلعه در دوران‌های تاریخی به نام‌های قلعهٔ هزارپله، حسامی، سکسار، سگسار و سگسال نیز خوانده شده است.

قلعه رودخان از نظر زمین‌شناسی در منطقه‌ای بنا شده که در تقسیم‌بندی زمین‌شناسی به مجموعه گشت شهرت دارد و طبق بررسی‌های اشتوکلین شامل دو فاز دگرگونی است. اولی مربوط به پرکامبرین-پالئوزوئیک با شدت دگرگونی بالا است و دیگری به زمان مزوزوئیک و با شدت دگرگونی پایین مطلق است.

با توجه به گزارش‌های زمین‌شناسی، احتمال وجود ذخایر آهن در این منطقه بالا است. شواهدی برای فعالیت معدن کاری باستانی در این منطقه گزارش شده است. از جملهٔ آن‌ها پس‌مانده‌های ذوب در این منطقه‌است.

 

 

 ییلاقات خلیل دشت و لنندیز

 

ییلاقات خلیل دشت و لنندیز

دور تا دور ماسوله به وسیله کوه احاطه شده است. این بخش به خصوص مناطقی مثل خلیل دشت برای توسعه ورزش های زمستانی مناسب است و می تواند مکمل سایت ماسوله باشد. دسترسی پیاده به این ارتفاعات حدود 5 الی 6 ساعت پیاده روی دارد. ییلاق خلیل دشت از ییلاقات زیبای بخش سردار جنگل فومن است که با 2 ساعت پیاده روی با شیب ملایم کوهستانی از ماسوله فاصله دارد که مکانی زیبا برای گردشگران و کوهنوردان است.

 

 

 

 

 

کوه آسمانسرای ماکلوان

 

کوه آسمان سرای ماکلوان

روستای ماکلوان از جمله روستاهای مهم وپرجمعیت شهرستان فومن است. این روستا در مسیر دسترسی به ماسوله قرار دارد . در حاشیه روستا زمینهای کشاورزی و خانه های روستائیان قرار دارد . در اطراف روستا منطقه جنگلی و تفرجگاهی معروف به نام کوه آسمان سرای ماکلوان وجود دارد که مکانی زیبا برای گردشگران و کوهنوردان است.

 

 

 

 

 

 

غارخون فوشهروستای فوشه و غار خون فوشه

روستای فوشه در 22 کیلومتری جنوب غربی شهرستان فومن قرار گرفته است و یکی از روستاهای همجوار قلعه رودخان است به طور دقسق تر از روستای قلعه رودخان به سمت روستای فوشه 4 كیلومتر فاصله است فوشه از جنوب و جنوب غربی وغرب به جنگل ها و ارتفاعات و کوهستان های زیبا و از شرق و شمال شرقی به روستاهای حیدرالات و قلعه رودخان منتهی می ‌شود. فوشه روستایی است که در دل کوه و جنگل که با توجه به پراکنده بودن خانه‌های روستایی تقریبا شبیهه یک روستای خطی می ‌باشد که یک رودخانه‌ پر آب که از ارتفاعات بالای غار سرچشمه می ‌گیرد این روستا را به دو قسمت شمالی و جنوبی تقسیم نموده و مناطق مسکونی روستا هم در قسمت شمالی و هم در قسمت جنوبی رودخانه احداث گردیده ‌اند.

 غار خون فوشه
غاری جالب و دیدنی با قدمت بیش از هزار سال به نام خون فوشه که در کمرکش کوه و در منطقه ای جنگلی واقع شده است. نام این غار از نام روستا گرفته شده با پیشوند “خون” که در زبان محلی به چشمه گفته می شود و این نام را به علت وجود چشمه در کنار غار بر آن نهاده اند. این غار همانند غار های دیگر در سراسر کشورمان از اهمیت تاریخی و زمین شناسی برخوردار است.
مسیر دسترسی به غار خون فوشه :
غار خون فوشه در موقعیت جغرافیایی 49 درجه و 9 دقیقه و 54 ثانیه طول شرقی و 37 درجه و 2 دقیقه و 41 ثانیه عرض شمالی و در ارتفاع 930 متری رشته کوه تالش در جنوب غربی روستای فوشه قلعه رودخان قرار گرفته است و از طرف جنوب به ارتفاعات برنا و لاسه پشت و تیکاو و از طرف شرق به ارتفاعات مته خوانی و از غرب به ارتفاعات دزدبن منتهی می شود. به عبارتی غارفوشه در حدود ۱۵ کیلومتری جنوب غربی روستای فوشه و ۴ کیلومتری قلعه رودخان در دل منطقه جنگلی به نام “خون” قرار گرفته است.
بعد از فوشه از جاده اصلی به محله للکی پرده سر می ‌رسیم، ارتفاع این محله 340 متر است که چیزی حدود 20 خانوار جمعیت دارد تا این محله جاده آسفالته است. کوهپیمایی از للکی پرده سر و در منطقه جنگلی و از کنار رودخانه برای رسیدن به غار شروع می ‌شود، در مسیر ابتدا به منطقه دامداری دریا لات؛ کله ماسون؛ ریحانه؛ شهرگاه؛ شیخ جمال؛ اناردشته؛ عسکاسون؛ سیاهپوست که تا این منطقه که حدود 5 و نیم کیلومتر است و ارتفاع آن 615 متر است از کنار رودخانه حرکت می‌ کنیم ولی بعد از سیا پوست از سمت راست رودخانه تا ارتفاع 70 متری صعود کرده و سپس به صورت افقی حرکت می‌ کنیم و پس از 1 ساعت و ربع کوهپیمایی به منطقه لیسندی به یک زیرشاخه رودخانه فوشه می ‌رسیم که ارتفاع آن 854 متر است و بعد از گذشتن از رودخانه به جهت جنوب غربی حرکت کرده و 10 دقیقه بطرف ارتفاع صعود می ‌کنیم که در اطراف درخت‌ های سرخدار یا کاج جنگلی مشاهده می ‌شود و بعد از 5 دقیقه نیز به سمت جنوب شرقی در شیب به صورت افقی حرکت کرده که به دهانه غار می ‌رسیم.

 

 

منطقه بسیار زیبای ماسوله

 

ماسوله

شهر تاریخی و توریستی ماسوله، یکی از نقاط تاریخی، سرسبز و خوش آب و هوای شمال ایران با هوای مه آلود، تابستانهای خنک و زمستانهای پر برف است. ماسوله در جنوب غربی استان گیلان در بخش سردارجنگل فومن، ۶۰ کیلومتری شهر رشت ۳۶ کیلومتری شهر فومن و ۲۰ کیلومتری شهر ماکلوان واقع است.

راه قدیمی ماسوله به خلخال که در گذشته شاهراه ارتباطی گیلان و آذربایجان بوده است به منظور حفاظت از محیط زیست، طبیعت بکر و میراث معنوی ماسوله و جلوگیری از تخریب منابع طبیعی و دخل و تصرف، با دخالت سازمان حفاظت از محیط زیست و پایگاه میراث فرهنگی ماسوله در چندین دهه گذشته از سمت استان گیلان حفاظت شده است.

این شهر در سال ۱۳۵۴ هجری خورشیدی طی شماره ۱۰۹۰ در فهرست آثار ملی به عنوان میراث فرهنگی و طبیعی به ثبت رسیده‌است. ماسوله در پی احداث جاده ارتباطی جدید بین گیلان و آذربایجان و نیز قحطی ۱۳۲۰ و … بیشتر جمعیت خود را از دست داد. پس از ثبت ماسوله به عنوان میراث فرهنگی و طبیعی، اجازه ساخت و ساز و توسعه شهر توسط شهرداری ماسوله (تأسیس ۱۳۱۱)، سازمان میراث فرهنگی و گردشگری و سازمان حفاظت محیط زیست داده نشد و در نتیجه هزاران تن از اهالی ماسوله طی هفتاد سال گذشته در نقاط مختلف ایران به ویژه تهران مقیم شدند.این شهر هم اکنون در برابر مسائلی مانند ریزش سنگ، سیل، رانش زمین، زمین‌لرزه، تصرف به منظور توسعه عمرانی و انسانی و تخریب و… حفاظت می‌شود؛ و در صف انتظار جهت ثبت به عنوان میراث جهانی برای حفاظت بیشتر قرار دارد.

زبان اصلی مردم ماسوله مانند زبان مردم غرب گیلان و جنوب جمهوری آذربایجان، تالشی است که به زبان اوستایی و زبان تاتی بسیار نزدیک است. دین مردم ماسوله اسلام و مذهبشان شیعه است.